‫Welkom terug en in deze video gaan we kijken naar het verschil
‫tussen waardetype en referentietype, zodat de gegevenstypen kunnen worden onderverdeeld in twee categorieën op basis van hoe ze de geheugenlocatie innemen.
‫En we zullen die soorten in detail bekijken.
‫We kijken dus eerst naar het waardetype.
‫Dus zoals de naam al doet vermoeden, is het een datatype dat, wanneer het wordt gedeclareerd en een waarde toegewezen,
‫die waarde direct in zijn eigen geheugenruimte vasthoudt.
‫Oke.
‫Dus het waardetype gebruikt Ahepe om diswaarde op te slaan.
‫Voorbeelden van waardetypes zijn datatypes zoals int float long double char bool decimal double.
‫Dus eigenlijk de simpele datatypes.
‫Rechts.
‫Laten we nu eens kijken naar de picturale weergave van een waardetype.
‫Dus laten we zeggen dat we een nieuwe variabele maken met de naam ZEM en deze heeft de waarde tweehonderdvierendertig.
‫Dus nu wordt deze waarde, tweehonderdvierendertig, opgeslagen in RAM op de positie van deze Z-variabele.
‫Oke.
‫En als we dan meer in detail naar het referentietype kijken, kunnen we zien dat het een variabel
‫type is dat in plaats van de waarde direct in het geheugen op te slaan, alleen de geheugenlocatie van werkelijke gegevens opslaat.
‫De variabele hier slaat de geheugenreferentie van de gegevens op en niet de gegevens rechtstreeks.
‫Dit is het grote verschil, toch?
‫Referentiegegevenstypen zijn dus stringklasse-arrays, in feite gegevenstypen die complexer zijn en bij wijze van spreken veel meer
‫ruimte nodig hebben.
‫Dit wordt gedaan om middelen te besparen en ons programma zo snel mogelijk te maken, want dan hoeven we
‫niet steeds naar waarde te gaan en de waarde te verplaatsen.
‫Maar we kunnen gewoon zeggen: OK, de waarde bevindt zich op die locatie, dus je kunt het daar gewoon vandaan halen in
‫plaats van dat je die gegevens bijvoorbeeld kopieert wanneer we het gebruiken.
‫Oke.
‫Dus als we dit referentietype van een gegevenstype kopiëren, kopieert het alleen het geheugenadres van de gegevens.
‫Dus we hebben dan twee variabelen die naar dezelfde gegevens wijzen.
‫Dus laten we eens kijken naar de picturale representatie hier.
‫Dus we hebben deze string die eerst Dennis heet, en dan hebben we het adres van de variabele waarde en
‫dan de werkelijke waarde.
‫Zo zie je hier de.
‫Deze waarde hier is alleen het adres dat u hier kunt zien, maar het adres van de variabele.
‫Naam staat hier, dus het adres van de variabele waarde en de werkelijke waarde worden op twee verschillende locaties in uw
‫RAM opgeslagen.
‫Dus over het algemeen is het adres met de variabele waarde superkort.
‫Het is eigenlijk gewoon een heel basaal nummer.
‫Rechts.
‫Maar aan de andere kant kan de werkelijke waarde behoorlijk complex zijn.
‫Het kan dus een object zijn dat behoorlijk complex is en waarin veel informatie is opgeslagen.
‫En daarom is het voor onze programma's beter om deze aanpak of C sharp in het algemeen te gebruiken.
‫Dus laten we zeggen dat je naar een verhuur gaat, dus je wilt een auto, toch?
‫Dus je gaat naar een autoverhuurbedrijf en dan sta je aan de balie en wil je de auto ophalen die je hebt
‫besteld.
‫De balie heeft niet jouw auto, maar wel de locatie van je auto.
‫Dus het zal je de sleutels geven en het zal je vertellen deze kant op te gaan en je zult de auto vinden in
‫rij zus-en-zo kolom, zo-en-zo of verdieping of wat dan ook.
‫Dus dan kun je er gewoon heen en kun je je auto ophalen.
‫Dus in plaats van de auto in de toonbank te stallen, wat niet zou werken omdat de auto te groot
‫zou zijn, hebben ze al deze referenties waar de auto's staan, zodat je ze gemakkelijk kunt ophalen, ook al mist dit
‫voorbeeld een beetje beetje van de rest van de complexiteit die we hier hebben.
‫Maar misschien helpt dit je om het referentietype iets beter te begrijpen.
‫Oke.
‫Dus dat was het voor nu.
‫Laten we teruggaan naar Cody.
‫Tot ziens in de volgende video.