WEBVTT 00:00.360 --> 00:07.160 Laten we het hebben over een heel belangrijk onderwerp als je een geweldige programmeur wilt zijn, en dat 00:07.710 --> 00:13.290 heet debuggen, je ziet dat niemand perfecte programma's schrijft, het is echt onmogelijk. 00:13.500 --> 00:15.120 We zullen altijd fouten maken. 00:15.120 --> 00:17.270 En programma's worden voortdurend verbeterd. 00:17.820 --> 00:25.350 We verbeteren onze code voortdurend omdat we steeds meer fouten ontdekken omdat programma's tijdens runtime vol fouten zitten 00:25.380 --> 00:28.590 of wat we bugs of uitzonderingen noemen. 00:28.590 --> 00:36.810 Wanneer de code actief is, ziet u dat het vinden en verwijderen van deze bugs of fouten uit onze code 00:37.020 --> 00:38.610 debugging wordt genoemd. 00:39.120 --> 00:46.500 En een groot deel van onze tijd als programmeurs is het debuggen van code, of het nu onze eigen code is of de code van andere 00:46.500 --> 00:49.410 mensen en uitzoeken, hoe komt het dat dit niet werkt? 00:50.070 --> 00:54.540 En de senior ontwikkelaars zijn echt heel goed in debuggen. 00:55.520 --> 01:01.370 Dus laten we het in deze video hebben over enkele van mijn aanbevelingen voor foutopsporing en wat goede 01:01.370 --> 01:02.210 praktijken zijn. 01:02.960 --> 01:07.400 Houd er rekening mee dat u betere foutopsporingscode krijgt naarmate u meer en meer codeert. 01:07.400 --> 01:11.990 Dus het beste wat je kunt doen, is gewoon blijven oefenen, Python-code blijven schrijven. 01:13.370 --> 01:14.870 Dus wat zijn enkele van mijn tips? 01:15.050 --> 01:22.250 Nou, ten eerste wil je zeker wat LINTANG gebruiken en wat beperkend is wat we erover 01:22.250 --> 01:30.500 hebben gesproken toen we onze ontwikkelaarsomgeving instelden, door te beperken kunnen we sommige problemen met onze code detecteren terwijl we 01:30.500 --> 01:31.050 coderen. 01:31.430 --> 01:40.340 Als ik bijvoorbeeld NUM plus vier hier doe en ik krijg een rode onderstreping en je ziet hier dat de taartvlokken Linta opmerkt voordat 01:40.340 --> 01:46.150 ik mijn code zelfs maar uitvoer, dat, hey, er is een niet-gedefinieerd genoemd nummer. 01:46.640 --> 01:51.380 Dus Lintang stelt ons in staat om deze fouten te vinden voordat we onze code zelfs maar uitvoeren. 01:51.980 --> 01:59.570 En we zagen dat we ID's zoals Pisar kunnen gebruiken waarin Lanting al is ingebouwd, of een sublieme tekst- of visuele 01:59.570 --> 02:06.850 studiocode kunnen gebruiken en pakketten en extensies zoals Pellant kunnen installeren om LINTANG daadwerkelijk in onze code te hebben. 02:07.160 --> 02:09.410 Dat is een heel, heel belangrijk instrument. 02:09.740 --> 02:15.290 Vervolgens raad ik aan om altijd een soort ID of. 02:16.370 --> 02:22.970 Ed, omdat deze editors en ID's, vooral degenen die specifiek zijn voor Python, zoals Pixar, 02:23.210 --> 02:30.050 al deze ingebouwde tools hebben die we kunnen gebruiken, zoals automatische opmaak op basis van Pep 02:30.170 --> 02:34.190 acht, onthoud de officiële stijlgids die de Python-gemeenschap heeft? 02:34.700 --> 02:42.440 Het stelt ons in staat om fouten in onze code te detecteren met, laten we zeggen, het markeren en formatteren van onze code. 02:43.570 --> 02:47.510 Het wordt dus gemakkelijk voor ons om eventuele fouten te detecteren voordat we de code zelfs maar uitvoeren. 02:48.340 --> 02:51.880 Tot slot wil je fouten kunnen leren lezen. 02:52.420 --> 02:58.720 En dit is iets dat ik met je probeer te oefenen zoals we Python hebben geleerd, bijvoorbeeld, als ik 02:58.930 --> 03:04.060 het voor plus doe, laten we hier brabbelen zeggen en ik klik op uitvoeren. 03:06.310 --> 03:15.850 Meteen, ik zie, he, op regel zes, er is een lucht in mijn hoofd DCPI-bestand, er is een type lucht en ik zie hier 03:15.850 --> 03:23.860 dat ik het probeer toe te voegen en een tekenreeks zodat we fouten kunnen lezen en begrijpen wat ze bedoelen. 03:25.520 --> 03:29.570 Misschien doe ik zoiets als ik op uitvoeren klik. 03:30.470 --> 03:31.700 Ik krijg een syntaxisfout. 03:33.130 --> 03:40.750 En een syntaxisfout die ik ken, betekent dat, hey, Python-interpreter probeert mijn code te lezen, maar wat ze net 03:40.750 --> 03:42.460 schreef is geen Python. 03:42.470 --> 03:43.750 Ik heb geen idee wat je aan het doen bent. 03:45.490 --> 03:51.310 Hier zie ik dat het het einde van de regel is terwijl ik de letterlijke tekenreeks scan, dus ik probeer deze tekenreeks te 03:51.310 --> 03:55.510 lezen en plotseling eindigt het programma alsof je de tekenreeks zou moeten beëindigen, weet je nog? 03:56.880 --> 04:03.330 Het is dus echt heel belangrijk om deze uitzendingen te kunnen lezen, en we hebben er enkele in deze 04:03.330 --> 04:08.640 cursus besproken, enkele van de meest voorkomende zoals syntaxisfouten, waarbij je gewoon iets schrijft dat 04:08.640 --> 04:10.250 de Python-interpreter niet begrijpt. 04:10.920 --> 04:16.530 We hebben zoiets als een fout, waar we een variabele gebruiken die niet bestaat. 04:17.780 --> 04:22.640 Dus Python begrijpt het niet, hey, ik heb geen idee wat de naam is, wat is de waarde van de naam? 04:24.160 --> 04:31.330 We hebben dingen als type lucht, dat is wanneer we gegevenstype niet bij elkaar passen en doen, laten we zeggen een tekenreeks plus vier. 04:32.320 --> 04:34.540 We hebben dingen als een waarde eh. 04:35.550 --> 04:41.760 We hebben dingen als Kierra, waar we proberen toegang te krijgen tot een sleutel die niet bestaat of een attribuutfout, waar 04:41.880 --> 04:46.860 we proberen toegang te krijgen tot de methode van het object en die methode bestaat niet. 04:47.840 --> 04:53.430 Deze fouten zijn iets dat we tijdens de cursus hebben gezien, en we gaan er 04:53.430 --> 04:55.350 nog een paar zien daarbuiten. 04:55.350 --> 05:02.160 Er zijn ongeveer 15 tot 20 fouten die echt, heel vaak voorkomen en die 90 procent van de tijd verschijnen. 05:03.340 --> 05:08.380 En als je het je herinnert, kun je altijd naar de Python-documentatie gaan om er meer over te leren, maar dit 05:08.380 --> 05:09.390 komt gewoon met oefening. 05:09.820 --> 05:14.440 Als je een fout ziet die je nog nooit eerder hebt gezien, raad ik aan om naar de documentatie te gaan en erover 05:14.440 --> 05:14.950 te lezen. 05:15.370 --> 05:19.320 Als je het eenmaal ziet, heb je de neiging om te onthouden wanneer het de volgende keer verschijnt. 05:20.200 --> 05:23.800 Maar laat me je mijn favoriete manier laten zien om code te debuggen. 05:25.100 --> 05:34.910 En het heet PDB of Python Debugger, en PDB is hier een ingebouwde module in Python. 05:36.230 --> 05:43.130 Nogmaals, onthoud dat onze ingebouwde module deel uitmaakt van de standaardbibliotheek waarmee Python wordt geleverd en PDB 05:43.130 --> 05:46.040 is de Python-debugger voor interactieve tolken. 05:47.410 --> 05:51.010 En je kunt er hier over lezen, maar ik zal je laten zien wat het doet. 05:52.510 --> 06:00.130 Zie je, PTB is buitengewoon handig omdat het ons in staat stelt om met de code te communiceren, 06:00.130 --> 06:10.000 dus toen we eerder een functie hadden, laten we zeggen dat we functie toevoegen en we hebben nummer één, nummer twee, en dan 06:10.000 --> 06:14.470 retourneert deze functie gewoon Namwon plus nummer twee . 06:15.760 --> 06:18.940 Laten we, laten we zeggen, eerst deze code debuggen als we dat wilden. 06:19.830 --> 06:24.780 En laten we zeggen dat we er vier toevoegen plus wat gebrabbel en het geeft ons een luchtje. 06:26.840 --> 06:34.160 De eerste stap die ik zou nemen, is hoogstwaarschijnlijk een afdruk hier toevoegen, zodat ik zou kunnen zeggen: "Hé, wat is er 06:34.160 --> 06:35.170 aan de hand?" 06:35.180 --> 06:37.940 Laat me nummer één en nummer twee zien en wat het me geeft. 06:38.950 --> 06:43.010 En printen is een heel, heel snelle en gemakkelijke manier om je code te debuggen. 06:43.630 --> 06:48.340 Ik gebruik het de hele tijd, maar PDB geeft ons een beetje extra boost. 06:49.920 --> 06:58.080 Dus we kunnen het zo gebruiken, we importeren gewoon PDB en in plaats van iets als een printfunctie te gebruiken, 06:58.620 --> 07:06.840 kunnen we gewoon zeggen laat me hier outerspace, we kunnen gewoon PDB zeggen voor Python debugger en dan zeggen set, trace 07:06.870 --> 07:14.850 en trace, ik zou zeggen is de meest bruikbare methode die we hebben op dit PDB-object dat we het 07:14.850 --> 07:15.300 importeren. 07:16.500 --> 07:18.690 Zie je, wanneer ik de set-methode uitvoer. 07:22.290 --> 07:28.920 Het geeft me nu een interactieve python-debugger die ik nu hier commando's kan typen en daadwerkelijk op mijn code kan 07:28.920 --> 07:29.430 testen. 07:30.310 --> 07:37.300 En hier is het interessante deel nu in deze PDB, ik zit precies binnen regel acht, dus mijn code probeerde uit 07:37.450 --> 07:41.660 te voeren, maar toen pauzeerde het zodra het PDB zei, zei Trace. 07:41.680 --> 07:47.530 En nu ben ik in deze wereld en kan ik testen wat er aan de hand is, zodat ik echt kan zeggen, hey, Namwon, wat 07:47.560 --> 07:48.040 is er? 07:48.280 --> 07:50.250 Nou, nummer één is voor hoe zit het met nummer twee? 07:50.860 --> 07:52.570 Nou, nummer twee is een string. 07:52.570 --> 07:56.410 En ik zou kunnen zeggen, oh, ik probeer hier een string aan toe te voegen en een einde aan te maken. 07:56.620 --> 07:57.340 Dit werkt niet. 07:57.670 --> 07:59.890 Zo kan ik ook fouten opsporen. 08:00.760 --> 08:06.070 Deze interactieve PDB heeft eigenlijk heel veel nuttige dingen. 08:06.250 --> 08:08.110 Dus als ik hier help intyp. 08:09.760 --> 08:17.890 Je ziet dat ik commando's heb die ik in de PDB kan gebruiken, dus ik heb hier een heleboel waar ik toegang toe heb, waarvan ik 08:17.890 --> 08:22.870 aanneem dat het me uit deze PDB Python-debugger zal opwinden, maar dat heb ik ook. 08:23.790 --> 08:24.540 Dingen zoals. 08:25.460 --> 08:31.280 Laten we zeggen lijst, laten we eens kijken wat lijst doet, dus als ik hier lijst typ, en nu, de website is 08:31.280 --> 08:31.760 echt. 08:32.900 --> 08:35.780 Niet te veel laten zien, maar hopelijk kan ik nog steeds de lijst zien. 08:37.210 --> 08:44.350 En ik vermoed een soort van uitvoer, ik zie dat ik een lijst met mijn code krijg en OK, maar laten we zeggen dat ik niet precies 08:44.350 --> 08:45.820 weet wat de lijst doet. 08:45.850 --> 08:46.240 We zullen. 08:47.350 --> 08:50.830 Met PDB kunnen we help typen en vervolgens een lijst maken. 08:51.770 --> 08:57.530 En als we dat doen, geeft het ons eigenlijk de documentatie, net zoals we hier hebben. 08:58.730 --> 09:00.650 Als we naar, laten we zeggen, lijst gaan. 09:03.300 --> 09:10.530 Eens kijken, laten we hier een lijst maken zonder lijst, het geeft me de documentatie hier, dus er staat een lijst met bronnen 09:10.530 --> 09:11.760 voor de huidige. 09:12.640 --> 09:12.900 Rechts. 09:12.910 --> 09:15.750 Dus het geeft alleen de broncode weer die we hebben geschreven. 09:16.080 --> 09:16.990 Oké, dat is gaan. 09:17.130 --> 09:18.030 Wat is er nog meer? 09:19.160 --> 09:25.160 Nou, we hebben ook zoiets als Step of S in het kort en step is echt heel cool. 09:27.090 --> 09:33.150 Laten we Clear gebruiken om dit naar de top te brengen, dus ik ga duidelijk zeggen, zodat alle pauzes worden 09:33.150 --> 09:33.540 gewist. 09:35.450 --> 09:36.050 Laten we doen. 09:37.420 --> 09:40.920 Laten we dit een beetje groter maken, zodat je kunt zien dat je daar gaat, dat is beter, toch? 09:40.950 --> 09:47.140 Dus nu kan ik echt iets doen als Step en Step zal ons in staat stellen om naar de volgende regel te gaan. 09:47.170 --> 09:49.660 Dus nogmaals, als we dit een beetje groter maken. 09:50.950 --> 09:55.510 Step gaat zeggen, hey, ga naar regel negen, dus laten we eens kijken wat er gebeurt, ik ga in step typen. 09:57.530 --> 09:59.750 Oh, en ik werd twee keer gestoken, een noodzakelijke stap. 10:01.780 --> 10:08.740 En kijk, ik ga naar de volgende regel in mijn jas en ik krijg, hé, je krijgt een typefout, de fout die 10:08.740 --> 10:09.450 we hebben. 10:09.640 --> 10:11.280 Dus laten we hier nog een regel toevoegen. 10:11.290 --> 10:19.660 Laten we zeggen dat we hier vier plus vijf proberen op te tellen of vier vermenigvuldigen met vijf en 10:19.660 --> 10:22.180 het toewijzen aan een variabele. 10:24.220 --> 10:26.260 Als ik dit stop en dit opnieuw uitvoer. 10:28.590 --> 10:30.660 Ik zit nu hier binnen. 10:32.670 --> 10:40.350 Als ik T typ, krijg ik een naamgever. T is niet gedefinieerd omdat, nou ja, ik zit hier in de code op regel acht, maar we 10:40.350 --> 10:42.480 hebben nog een rode regel negen. 10:42.750 --> 10:44.010 Dus laten we een stap doen. 10:45.190 --> 10:46.620 En nu sta ik aan de andere kant. 10:48.040 --> 10:56.680 Dus als ik dat nu niet doe, kom ik in de buurt van 20, geweldig, dus stap ik door de code kan stappen, wat echt heel erg 10:56.680 --> 10:57.380 handig is. 10:58.120 --> 11:03.130 Ik heb ook dingen als doorgaan, waarmee ik door de code kan gaan totdat ik iets teruggeef 11:03.490 --> 11:06.790 en ik ga door en verlaat PDB en kijk daar naar. 11:06.790 --> 11:07.450 Ik krijg de SEH. 11:10.150 --> 11:17.260 Laten we dit nog een keer uitvoeren, een ander handig commando is a en A geeft me eigenlijk alle argumenten van de huidige functie 11:17.260 --> 11:18.500 waarin we ons bevinden. 11:18.640 --> 11:19.720 Dus kijk daar eens naar. 11:19.720 --> 11:22.460 Ik snap alle argumenten, wat, nogmaals, erg handig is. 11:23.380 --> 11:25.000 Er is ook het commando W. 11:26.000 --> 11:30.890 Dat laat me de context zien van de huidige regel die het uitvoert. 11:32.310 --> 11:35.520 Dus je kunt hier zien waar we zijn, we staan in de advertentie. 11:36.320 --> 11:36.860 Functie. 11:38.270 --> 11:43.610 We noemden het met deze argumenten en we staan nu op het punt om deze regel uit te voeren. 11:46.050 --> 11:51.450 En dan, terwijl we hier over discussiëren, oké, ik denk dat ik eindelijk zie dat 11:51.450 --> 11:59.300 we een air hebben, we hadden het een nummer moeten geven, zodat ik hier weg kan en dit eenvoudig op vijf kan zetten. 11:59.790 --> 12:05.280 Dus nu kan ik gewoon mijn PDB verwijderen en alles zou goed moeten werken met mijn code. 12:06.670 --> 12:07.070 Geweldig. 12:07.900 --> 12:14.020 Dus PDB is geweldig om door je code te lopen en verschillende dingen te debuggen en te proberen, 12:14.020 --> 12:20.420 het vereist wel wat oefening, maar na een dag spelen met PDB, zul je er echt heel goed in worden. 12:21.100 --> 12:28.750 Dus na deze video raad ik je aan om PDB te schrijven en hopelijk heb je een Python-bestand dat groot genoeg is. 12:28.750 --> 12:35.500 Ze kunnen gewoon overstappen en experimenteren met verschillende commando's, met behulp van help, met behulp van lijst om te zien wat je 12:35.530 --> 12:36.840 tot je beschikking hebt. 12:37.960 --> 12:44.010 Ik wil je eigenlijk nog een laatste ding laten zien, dus laten we zeggen dat we teruggaan naar onze code, onze PDB zei Traceren, ik 12:44.830 --> 12:45.640 klik op uitvoeren. 12:47.720 --> 12:56.390 Zou ik zoiets kunnen doen waarbij ik merk dat ik typ en alles moet schrijven, mijn code werkt, maar zou ik nummer twee 12:56.390 --> 13:00.160 kunnen veranderen om nu gelijk te staan met wat gebrabbel? 13:02.310 --> 13:04.140 Nou, eens kijken of ik dat nu doe. 13:06.060 --> 13:08.550 En laten we het volgende doen om deze laatste regel uit te voeren. 13:10.140 --> 13:18.810 Ik kom daar binnen, dus ik kan hier ook variabelen wijzigen en Python-code schrijven om misschien mijn functies te 13:18.810 --> 13:19.570 testen. 13:19.770 --> 13:21.180 Dit werkt nu. 13:21.180 --> 13:25.140 Ik kan het uittesten, wat gebeurt er als we deze variabele in een andere waarde veranderen? 13:26.180 --> 13:27.890 Nogmaals, zeer, zeer nuttig.